kle

2009-12-25T01:41:00.000-08:00

.
.
bugün..
.
hayatın da, insan olmanın da fakiriyim..
kabul ediyorum ve zengin olabilme ihtimalimden bile tamamen vazgeçiyorum..
.
fakirim..
.
kabulleniyorum..
.
.

2009-12-23T06:47:00.000-08:00

.
.
akşam eve giderken sokakta bir vitrin mankeni gördüm.. ayakları çıplaktı ve betona basıyordu.. üşümüştür.. hasta olacak, yazık diye üzüldüm.. çok üzüldüm
.
.

2009-12-23T06:33:00.000-08:00

.
.
yine ben sevgili ayna.. neden ben sadece sen diyecek olursan.. gelenim gidenim yok, ondandır diyebilirim sana.. sıkıldın mı benden.. hayır mı?. hıh, yalan bu.. ben senden sıkıldım mesela. değiştirmek istiyorum seni.. aynayı değiştirmek isteğiniz, kendenezi değeştirme isteği olmasın.. nerden çıkarttınız bunu pisikiyatris hanımcım.. işte ben böyle çıkartırım.. sen doğrumu onu söyle hasta beycim.. hımm, bi düşünim bakim.. düşündüm ve doğru olabileceğine karar verdim pisikiyatris hanımcım.. haklı olmak beni mutlu ediyor hasta bey.. ne güzel sizi mutlu edebilmek.. bugünlerde o kadar zor ki bu.. kent insanının bir sorunu bu hasta beycik, bu günlerde sizin gibi o kadar çok müşterim-hımmmkk- pardon hasta geliyor ki, inanamazsınız.. aslında az önce ki hımmk a hiçte gerek yoktu piskyatr hanım, müşteriyiz haliylen.. kendimi buraya gelirken fırından ekmek almaya gelmişgibi hissediyorum zati.. ekmeğin uçlanı kırıyor musunuz.. evet.. çocukluğumdan beri kırar eve gidene kadar da yerim hep.. bencil bir oluşum.. biliyorum sırf bu yüzden yıllardır kardeşlerim ekmeğin ucunu yiyemediler.. hatta bunun -ekmek ucunun- nasıl bir tad olduğunu kardeşim yirmisekiz yıl sonra öğrendi.. peki ne dedi.. küfretmiştir herhalde.. tahmin ediyorum kesin emin değilim.. bu emin olmamayışınızın üstüne hiç gittiniz mi.. hayır ben tahmin etmeyi daha çok severim.. yorucu değil mi bu, sizin için, hasta bey.. öyle ama n'apayım alışmışım bir kere.. alışkanlıklarınızdan kolay vazgeçemeyeceğinizi düşünüyorum.. aa nerden bildiniz.. iyiki sizin müşteriniz olmuşum.. sanırım işinizi iyiyapan birisiniz.. öyle derler.. bende diyebilir miyim.. bittabi hastacık, diyebilirsiniz.. ayna senen sıkıldım.. ama internetten yaptığım tüm aramalara rağmen senden daha iyi bir ayna bulamadık.. şöyle altın varaklı bir ayna aradım durdum.. tahmini olarak onaltıncı ya da onyedinci yıldan kalma bir klasik ayna olmasını çok istedim ama olmadı.. tahminime göre yirmibirinci yüzyıldan bir ayna alıp bu konuyu kapatacağım..

2009-12-21T01:54:00.000-08:00

.
.
up'ı seyrettim pazar günü.. gözlerim doldu, çokça.. gözümden yaş süzüldüğü de oldu, çokça..
.
millet, ıssız adam'a, babam ve oğlum'a ağlıyor bense up'a.. bu işte bir terslik mi var?
.
.

2009-12-17T02:46:00.000-08:00

.
otobüsün arka koltuğunda çocuğuyla birlikte oturan kadının yanına ilişip 'bu çocuğu beraber büyütsek mi' diye sormak isteği geldi.. ama son zamanlarda edinmeye çalıştığım aklıma ilk geleni söylememe çabam sayesinde, söylemek yerine çocuğumuzu bir süre izlemeye karar verdim.. durduğum yerden pek görünmüyordu çocuğumuz.. yanımda oturan kalkınca onun yerine geçtim.. keza ordan daha iyi görünüyordu.. ooo may gad.. küçücük çocuğumuz, müstakbel eşim tarafından öyle bir giydirilmiş ki çocuğumuz bey olmuş, paşa olmuş.. elini öpsem bana harçlık verecek olmuş.. 'yapma' dedim eşime, aklımdan.. çocuk, çocuk kalsın.. hem nerden buldun a kadın bu yaşta ki çocuğa bileyzır ceketi, beyaz gömleği ve o kırmızı kravatı.. soğudum birden.. kırmızı kravat mı olur.. takım dediğinde, siyah olur.. ne o öyle!. kahverengimsi takım.. çocuğumuzu şimdiden zevksizlik girdabında gezindirmeye başlamışsın.. göz bu, alışır.. sonra öyle kalır.. bak benim kaldığım gibi.. neyse arka koltukta çocuğuyla birlikte oturan kadınla, çocuk büyütme fikrimden hızlıca vazgeçip.. önlerde oturan adamın gazetesini okumuya çalıştım.. malum böyle zor bir karardan iyice dönmek için dikkati başka bir yere vermek lazım.. dimii...
.
.
arka planda şarkı çalmıyor bugünlerde ama zorlarsak eğer camel'den rajaz'ı çalabiliriz.. nerden baksan on dakika.. arabada giderken elini camdan çıkartabilirsin şarkıyı dinlerken..
.
bye.. baydım...
.

2009-12-16T13:21:00.000-08:00

.
dücane okudum, ömür göndermiş.. ömrüme, ömür olsun diye.. ama.. ömrümden kan sızdı.. akşam olmuş.. pencere kenarı.. koca bir mahalleye bakıyorum.. mahalle dediğime bakma sen.. dünya, işte bu kadar insana.. dünya işte bu kadar bana.. gözünün-zümün gördüğünce.. gerisi üçyüzaltmış derecenin kendisini, kendi kendine tamamlama hali.. ömrümden kan sızdı.. elime mürekkepte damlamıştı.. ömrüm, kanla karışık mürekkep..dücane kelimeleri beyaz.. ne italik ne de bold..
.

2009-12-15T23:38:00.000-08:00

.
.
.
bugün çok yumuşak bir havaya doğdum..
mutlu oldum..
.
.
.

2009-12-14T23:18:00.001-08:00

.
.
.
bir kez daha.. sabahın erken saatinde yola düşünlerle seyahat yaptım, aya.. ay, ayaklarımın altından kayıp gitti.. ay ay ayy.. mor atkılı kızın sabahın erken saatinde yaptığı telefon konuşmasını, önümden geçen kara kedinin gün içinde kimlere uğursuzluk getireceğini merak ettiğim kadar merak etmedim.. kara kediyse bana ne kadar uğursuzluk getireceğini umursamadı bile.. ay ay ayyy aya kadar.. güneş saatimi yanıma almayışımı sağ kolumda ki hafiflikten anladım.. sağ kolum, güzel kolum.. parmak uçları mürekkepli elimi taşıyan kolum.. koltuk değnekleriyle karşıdan gelmekte olan amcacağızın bağıran sesine, sağ şeritten seyretmekte olan fakat aya gitmeyen aracın ani fren sesi eşlik edince, müzik ne kadar ilahi bir şey ya'rab diyesim geldi.. ki çoğu zaman rüyamda dediğim bu lafı hayata taşımakta hem ağır hem de gereksiz geldi.. sustum.. tanıdığım herkesin sustuğu gibi.. dünya üzerinde konuşmak için deli olan kaç bin tane insan vardır diye de düşündüm bu sabah.. acaba önlerinden geçen kara kedinin uğursuzluğu muydu onların konuşamayışı.. peki konuşabilenlerin suskunluğu hangi karakedinin uğursuzluğu.. her merak bir sonucu bağlansaydı, güzel mi olurdu.. sabah aya gitmek için yola çıkanlarla birlikteydim.. aya mı geldim.. ay ay ayyy...
.
.
.

2009-12-14T01:28:00.000-08:00

sabahtı, nasılda soğuktu.. nasılda üşüyüverdi birdenbire ayaklarım.. aklıma nöbet tutanlar geldi.. birde sokakta yatmak zorunda kalanlar.. birde köşe başındaki dükkanımsıda varil içinde ateş yakmış adam geldi.. gerçi o gelmedi gördüm.. önünden geçtim dükkanımsının.. benzin kokusu vardı.. sanırsamya benzini, yakacakları tutuşturmak için kulanmıştı.. dudaklarının kenarında da sigarası vardı.. bir de beyazlamış sakalları.. placebo çaldı, kuşlar havalanmadı.. bir tek kumru vardı zaten havalanmasını beklediğim.. kumru ve güvercin arasında pek çok fark vardı.. soğuk vardı, ayağım üşümüştü sadece.. aklımsa hala sıcaktı.. içim çok öncelerinden üşüdüğünden sorunum yoktu.. atkım ve eldivenlerim yoktu.. yıllar önce leyla'nın kendi elleriyle ördüğü yamuk atkımdan başkada yoktu.. ama leyla öyle bir atkı örmüştü ki boynum dahil tüm vucudumu sarıp sarmalayabilirdim.. o yüzden evden pek çıkartamadığım konuğumdu atkım.. birde 'renk' konuğum var.. soğuktu işte daha nasıl antayım ki kendime.. kendi kendime anlatmak aslında kolay.. kelimelerin nasıl geleceğini bildiğimden pek çok kelimeyi yutuyorum ya.. midem yanıyor.. hıçkırasım var.. hıççkkk.. uyumamalıyım..

2009-12-04T02:04:00.000-08:00

.
.
gel zaman, git zaman.. a. aa.. nasıl yani.. derken diye devam etti.. annem.. ananem.. bizi bütün ilgilendirir evladım dedi.. ananem demedi, tabi ki.. enis batur dedi.. yoo o bildiginiz enis değil.. mahallede bizden üç beş kitap daha fazla okumuş olan abi dedi.. enis batur demenizin sebebi sizden daha fazla okuması olabilir mi diye sorarsanız eger, uzatmalı bir evet diycem size.. evveeeetttt.. işte böyle, gel zaman, git zaman.. ahalide bir tedirginlik hasıl olmuş.. dedi annem.. ananem.. eee haliyle dedim.. ahalinin tedirgin olmaması için bir sebep görmemiştim, hikayenin gidişatından.. gidişattan her zaman iyi olduğumu ilkokul öğretmenlerimden onuylatmamı isterseniz de.. bittabi derim.. yaparım tabi ki.. sonra.. bi susta anlatsın kadıncağız dediğinizi duyar gibi olurum dersem yalan söylemiş olurum.. duymam ben öyle herşeyi.. işime geleni duyarım ancak.. ahalinin tedirginliğine ülkenin kralı engel olamamış... a.. aaa.. a.. nasıl yani.. nebçim kralmış bu.. hemen tahttan indirile.. yerine kim geçirile.. sus.. ama anane yaaa.. masalmasalmatildas.. midasın kulağı eşek kulağı.. midasın kulağı eşek kulağı.. insan sır saklamayı bilmeli.. enis batur demedi bunu.. kahvede pişpirik attığımız abi söyledi.. bu lafı ettikten üçbeş saniye sonrada, koz maça dedi.. sinek dese, daha iyi olurdu benim için.. başkasına da karo, iyi olurdu.. ama o, maça dedi.. doksan dakika sürdü maç.. uzatması da olmadı.. öyle mal gibi kalakaldı doksan dakikanın bitiminde seyirci.. bazıları parasının hakkını istedi.. bazıları beş dakika daha yaaa diye yalvardı.. hakem umursamadı.. kendine kırmızıyı gösterdi.. kral vezirini ve soytarısını yanına çağırmış.. mütelaa etmişler, uzun geceler dedi ananem.. yaaaaa.. bi sus edepsiz, dedi ananem.. bana.. karşılık vermedim tabi ki.. anlatsana dedim.. anlatmadı..
.
bu kadar..
.

2009-10-13T12:35:00.000-07:00

.
.
haddi bakim insanoğlu çökün şöyle yamacıma da sizlere deli diyarlarından duyduğum masalları anlatayım.. aman ha uyumayın da, ben hep anlatayım.. söz mü diye sormadım size, farkındasınız değil mi.. yanıma geldiyseniz eğer peşin peşin kabul etmiş sayılırsınız uyumamayı.. şimdiden söyleyeyim de sonra mızıklamayın.. ben zaten uykusuzum.. valla billa yaaa.. aaa gelen giden yok.. off tadım kaçtı.. anlatmayacağım.. yoo neden anlatmayayım ki.. masallarımı kendi kulağıma anlatırım olur biter...
.
.

2009-07-28T05:12:00.000-07:00

yazıyı yazmaya gelmiştim ama çok sıcak.. offf canım ne biçim yandı sıcaktan.. yazıyı yazmaya gelmiştim ama çok sıcak.. bunu söylemiştim bkz giriş cümlesi... canımda sıcaktan çok yandı.. bunu da söylemiştim bkz girişten sonraki cümle.. birinci dereceden yanık tedavisi için acil servise gidecekken yolda birisi tarafından geri çevrildim.. birisi diyorum.. eğer okursa bu yazdıklarımı -ki aslında okumaz ama ya okursa- geçen sene görmeye başlayıpta yarıda bıraktığım şizofreni eğitimimden sonra böyle vehimlere kapılmadan edemiyorum.. vehim yazınca da birden kendimi dindar entellektüeller gibi hissettim.. 'yuh yani' dedim, kendime.. tam küçücük bünyeme kaç paranoya kişilik sığdırdığıma şaşırmaya başlamışken.. birden 'benzin' diyerek kendimi rahatlattım.. çünkü benzin derken benzinde ki e harfini oldukça açık kullanıyorum.. beenzin ya da beeeenzin diyorum ki bu da konuşmama bir yerellik katıyor.. bu yerellik beni az önceki söylediğim vehim kelimesinin etkisinden kurtarıyor.. çok sıcak.. kelimelerim yanıyor ama ben yazmaya gelmiştim.. soğuk bir kaç kelime bulsam biraz rahatlayacağım ama olmuyor.. soğuk kelime nedir.. kendime neden böyle sorular soruyorum.. soruları sormakta kesinlikle bildiğim bir şeyler vardır ama insan kendine bilmeden de sorular sorabilir.. dimi ama..
.
bu yazı burada bitsin saçmalamak bile bugün zor geliyor...
.

2008-11-17T01:49:00.000-08:00

aaa!! yaaa!! herkes yerini aldıysa bugün ki (kü müydü) hikayemizi anlatmaya başlayacağız... evet sen uygun kostümü edinmişsin, ne güzel.. sen bu hikayenin az giden, uz giden adamı olacaksın.. devamlı görüntüdesin yani.. sen.. sen.. hımmm senden ne olur.. senaryoya mı bakayım.. ouvvv çok bilmiş seni.. sen.. seni, ben ne yapayım.. ağaç yapayım.. hani şu eski üstadların, tiyatro üstadlarından, bahsediyorum.. hani onların söyleşilerinde vardır ya.. sabırsız, anlatıyorum.. yoksa izah mı ediyorum.. hani derler ya, onlar.. ben şekspir'de ağaçtım ya da heykel ya da balkondum.. ne farkeder.. saatlerce sessiz bir şekilde ağacı oynadım derlerde gözleri dolar ya... evet, senin gözler dolmasın ama, sen bu hikayede ağaç olacaksın.. yok ağaç olma.. heykel ol.. ama tek bir kelime söyleme hakkın var... eski üstadlar buna da acaip anlam yüklerlerdi söyleşilerinde... ahh ahh.. şey diyeceksin sen bu hikayede.. sadece ah diyeceksin.. konunun sana nasıl geldiğinin bir önemi olmayacak.. sen ah diycen.. sen, sen.. heyy sen.. nereye şapsal.. sana bu oyunda başrol verecektim ama vermeyeceğim artık.. hem niye vereyim ki.. bu hikaye bir loser'dan bahsedecek.. loser yani kaybetmiş, kayıp.. sen de öyle bir tip yok maalesef... evet ben insanları tiplerine ve dış görünüşlerine göre sınıflandırırım.. evet o yüzden böyle kötü giyinirim.. belki.. olmaz ya yine de olursa kötünün içinde iyi arayan biri denk gelirse diye.. sinematografik bir hayat yaşarız diye.. aaa bak dastin hoffmın ve.. ve adı neydi o adamın.. puff yaa.. midnayt kovboy'dan bahsediyorum.. orda ki adam ya anjelina'nın babası olan hani.. anjelina'nın babası olduğuna da emin değilim aslında.. kim söylemişti.. birisi söylemişti abana da.. aman neyse.. sen loser değilsin.. olmadığını anlamak için hikmet temel akarsu'nun istanbul üçlemesini oku.. yemek yiyeceğim ben.. sen bekle ama... geldim ben.. yemek iyiymiş bu arada.. afiyet olur bana.. sen.. sen de kimsin.. tamam sen tama aradığım losersin.. nerden mi anladım.. yavrum ben insan sarrafıyım.. baksana baban sana, senden beş beden büyük bir ceket almış.. on yıllarca giyesin diye.. sen de giymişsin mal gibi.. mal dediğime bakma olum.. ben de giydim yıllarca.. o yüzden böyleyim.. kendine güvensiz.. falansız filansız işte.. olmm ben anlarım.. arkadaşlarınla yemek yerken.. tabloid.. onlar yemeğin keyfini çıkartırken, sen kollar yemeğe batmasın diye yiyemezsin yemeği.. omuzlar ne kadar dik olsa da, ceket yüzünden düşük görünür.. ilerde tamamen düşer.. ya.. ya... sessiz kalalım.. daha çok anlatırdım ama.. neyse başrol senin.. belki sevdirirsin kendini bu hikayeyle.. yok lan pekte umut etme bunu.. kimseciklerin umru olmazsın.. bilirim.. haa sen.. seni ne yapalım.. sıkılmışsın sen.. ben de sıkıldım aslında.. hikayeye hiç başlamayalım... dimi.. eve gidelim.. size film seyrettireyim ben.. hayal kurdurayım.. sen.. sen sakın ortadan kaybolma büyük ceket.. kohen kardeşlere saygılarımla...

2008-11-11T03:00:00.000-08:00

herkes gider.. kimsecikler kalmaz.. kalırım.. bakın şu elimde görmüş olduğunuz kırmızı şey, benim pek çok şeyim..

babam anlatırdı eskiden tahtadan yaparlarmış bunları.. takanın canı acırmış biraz... şimdilerde ise süngerden yapıyorlar.. elimde gördüğünüz bu kırmızı, yuvarlak şey, benim burnum, evet burnum.. bir yerde; benim ikinci bir kişiliğe geçmem için gerekli olan anahtarım.. ve hepsinden önemlisi dünyamın size görünen tek gerçek nesnesi...

babamda benim gibiydi.. hatta dedemde...

babam çok küçükken annesini kaybetmiş.. buna çok üzülen dedem, babamı ve onu eğlendirmek için kullandığı kırmızı tahta burnu yanına alarak evden ayrılmış.. babamla dedemin evsizlik dönemleri çok uzun sürmüş.. dedem babamı, hep bu kırmızı burunla güldürmüş...

en sonunda gezici bir sirke dahil olmuşlar da evsizlikleri son bulmuş..

hala o sirkteyiz, hala geziyoruz.. gitmediğim yer, güldüremediğim kalmamıştır.. abartmıyorum.. herşey elimdeki kırmızıyı burnuma takmamla başlar... işte o zaman en gizil yerlerinizde ki kahkaları ortaya çıkarırım.. sırrımı ve sihrimi üflerim.. size, sizi gösteren olurum.. kendinizi benim olduğum yerden görmenizi isterdim.. şimdi vakti değil ama size kendi dünyamı göstermek isterdim... yerimde olmak isterdiniz bilirim..

ama unutmayın; herkesin dünyası, kendine güzel..

2008-11-10T06:58:00.000-08:00

hey joe, where you goin' with that gun in your hand?
hey joe, i said where you goin' with that gun in your hand?
.
jimi'nin şarkısı ama michael pitt&the the teins of evil'dan dinleyerek şarkıya eşlik eder miyiz..
.
.
hey joe elinde silahla nereye gidiyorsun... hey joe, elinde silahla nereye gidiyorsun dedim...
.
eğlenceli bir şarkı.. şu anda hangi zamana aitsiniz.. sabah, öğlen, akşam, ikindi hatta kuşluk diye bir vakit vardı.. hangisindesiniz.. bence her zamana yakışır bu şarkı.. msı.. şarkıyı okuduktan sonra gelen msı yı tekrar şarkı kelimesine dönerek, bu sefer msı ile birleştirerek okuyun, lütfen.. hayır anlaşabilmek için böyle bir açıklama yapıyorum, keza bu yazıda devamlı olarak başa dönmek zorunda kalacağız..
.
saat kaç babacığım, şu anda.. hımm.. uyku vaktin gelmiş aslında senin.. uyumak istemiyor musun.. istemiyorsun.. peki o zaman..
.
.
resim defteriniz var mı.. var.. küçük boy.. o da var.. daha küçüğü peki.. o yok, hem en küçük boyu bu... ne kadar zafer'siniz siz böyle.. nasıl yani.. yani zafer işte; bize her yaptığını açıklamaya çalışan biricik.. mi.. böyle bir kelimeyi cümle içinde kullanmaktan dolayı kendimi affetmek istemiyorum.. birgün hatırlatın, eğer affetmiş olursam, ağzıma tükürün.. ağza tükürmekte ne acaip bir eylem hocu.. bana yadigar kalmış birinden... biricik bir tanıdığımız mı.. peki o zaman, sizin en küçük boyunuzdan alayım.. tamam... al o zaman, 500'ü.. 500 olduğunu nerden biliyorsun peki.. etiketi var ya.. haa.. esnaf işte.. ama dur bir dakika.. niye.. kız için mi, oğlan için mi.. ne.. defter.. nasıl yani.. hani bunun kabında prenses var, bak bunda da.. tamam sus, farketmez ben için.. iyi.. ne iyi.. farketmemesi.. nays.. al o zaman.. aaa niye kız verdin peki.. sen 500'ü verdin mi..
.
kız resim defterimle birlikte gittim oturdum bir yerde.. kızım olsa diye düşündüm.. olmadı..
.
hala uyumamakta kararlı olduğunu görmek, nasıl diyeyim... diyemeyeceksen sus.. yardım etseydin diyecektim ama.. annem herkese yardım etme demişti ama... yabancı, bir gün çok tanıdık olabilir ama, kapiş.. pardon ya kapiş diyince aklıma ismail abi geldi.. gazeteden benim müdürümdü, bu lafı ilk ondan duymuştum.. ögürmüştüm.. şimdi nerden kullandım ki.. kapiş.. miş..
.
uyuycam ben, en kısa zamanda... sen de uyu demeli, bir akıl vermeksizin ama.. tamam.. tamam.. tamam.. kapişmiş...
.
mişli geçmişli bir yazı değildi bu ama içi.. içiye tekrar dönüp okumazsan anlamsız olacak, dön ve tekrar oku...miş geçmişli bir anda yazıldı..
.
hey joe için linkiniz; http://rapidshare.com/files/162451245/Hey_Joe.mp3.html
.

2008-11-10T02:59:00.000-08:00

merhaba dememe az kalmıştı ama demedim.. alabildiğince ketum davrandım.. kime?.. kendime, tabi ki.. her merhaba kendime dediğim bir merhabaya tekabül ederken, kendimi-kendimle aldatma eğilimine girdiğimden beri.. kendimin, kendimle olan bu bozuk ilişkisini bitirmeye karar vermiştim.. ama elim gitmedi.. çokça olmasada inanan bir insan olmanın bilinci geldi aklıma.. git, dedim.. aklım, aklıma hükmünü kaybetmişliğini bir gazete ilanıyla duyurdu bana.. baktım, üç kuruşluk bir ilandı.. oysa bana haber vermiş olsa idi.. bir gazetenin küçük ilan sayfasında kolayca yayınlatabilirdim, bir telefona bakardı.. alo!.. aaa küçük ilan servisinde çalışan kızın adını unuttum iyi mi.. iyi değil elbette, şimdi işin yoksa küçük bir ilana para ödemek zorunda kal.. hemde bu ekonomik krizde.. şimdi tam bu yere güzel bir küfür giderdi.. dimiii.. ama edemem ben, kendimin kendimden utanma seansına girdim şu an itibariyle.. terapistim bana anlat dedi.. ne anlatayım diye cevap vermeme bile izin vermeden, anlat dedi.. demesiyle çok iyi bir şakayı gole dönüştürecek pozisyonu bile bile harcadım.. nereye gelmiştik.. unuttum ben şimdi.. müsait bir yerde inecek var demeyeli o kadar uzun zaman oldu ki.. şimdi kendimi bir yerden kısa bir mesafeye giden bir minibüste inecek müsait yer kovalayan yolcu çaresizliğinde hissettim.. ayıp bana.. sana ayıp olmaz ama sen istediğin gibi söyleyebilirsin.. sen diye biri katıldı yolculuğuma yan koltukta, öylesine, uykuya daldı.. kahretsin cam kenarında seyahat edilmemesi gerektiğini öğretmişti.. kim?.. öğretmen adnan.. peki neden böyle bir bilgiyi vermişti.. bu bilgi önemli değil ki.. aslında ilk dersi daha önemliydi.. kravat nasıl bağlanır dersi.. onun sayesinde kravat bağlamayı öğrendim.. millili bir eğitim sisteminde ki en heyecanlı öğren me buydu benim için.. çok dolaştık.. yani... inecek misin, bak burası pek bir müsait.. ne o yoksa benim konuşmamdan mı sıkıldın.. evet.. bak.. yok, sen yanlış anladın.. havuç güzelmi diye sormadım diye kızgın ve kırgınsın bana dimi.. aslında biraz o da var ama, değil.. peki o zaman ne.. şapka, evet şapka giyenlerden rahatsız olurum ben.. oldun mu, peki.. olmamak gibi bir durumum yok, psikolojik bir şey bu.. görünce, hemen olursun yani.. ben de buna benzer bir laf edecektim.. etmene izin vermedim.. yaa... müsait yer burasıysa ben ineyim artık.. hem eve de baya bir uzak kalmışım.. yürüyerek anca.. hatta ben, bir vesait dahi yapayım en iyisi.. si ile bitti kelime.. ah be utangaçlık olmasa burdan bir fıkraya bağlardım ben.. sen fıkra bilmezsin ki ama.. evet bilmem ama elimin altında internet var.. kolaylık değil mi.. internetin olması dimi.. evet.. kaptan müsait bir yer de inmeyeyim ben en iyisi, daha anlatacak çok şey var imiş.. başlıyorum anlatmaya.. dinlemek istemeyenler kendi aralarında serbest çalışsınlar.. mikrofonum nerde çocuumm..... pardon, havuç güzel mi?...

2006-08-15T05:52:00.000-07:00

...kucuk cocuk, kedi yavrusunu eline aldi.. daha gozleri bile acilmamis kedi yavrusunu sanki kirilacakmis gibi tasiyordu.. o kadar ozenli o kadar sefkatli.. basamaklardan cikarken her zaman oldugundan daha dikkatliydi.. evlerine giden yolda yuzlerce basamak vardi.. kisin kar yagdiginda zevkle kayarlardi.. tabii ki annelerinin kizmalarina aldirmadan.. ama su anda bu basamaklar bir keyfi yerine getirmek icin kullanilmiyordu.. kendine gosterdigi kadar ozensiz olamazdi.. cunku kendisinden daha onemli bir varlik vardi kucaginda.. zaten sakardi, kac defa merdiver basamaklarina takilip dustugunu, kac defa ayakkabilarini bu basamaklarda ki sakarligindan dolayi yirttiginin sayisini dahi hatirlamiyordu.. en sonunda yolculuk bitip evine ulasmisti kucuk cocuk.. yataginin uzerine biraktigi kedi yavrusuna nasil sefkatle bakiyordu.. az once kucagina aldigi kediye elini uzatirken bile urkekti.. sanki kedinin bir tarafina zarar verecekmis gibi.. elini bir uzatip bir cekiyordu.. kedinin miyavlamasi icini acitiyordu.. neden boyle bir seyi yapmisti, neden o kediyi alip eve getirmisti.. sonucta annesinden felan koparmamisti.. zaten kedinin sahibi olan arkadasi kedilerin hepsine bakamayacaklardi.. belkide bu yavru birkac hafta icinde olecekti.. kediye annelik yapabilecekmiydi.. bir suru soru.. annesine soyledi kediyi eve getirdigini.. annesi bir sey soylemedi.. zaten babalari o zamanlar evde degildi.. sehir hatta yurtdisindaydi.. sut alindi.. kediye verildi.. butun ev sahip cikmisti.. kucuk kedi yavas yavas buyumeye basladi.. kedi buyudukce ona karsi hissedilen sevgide buyuyordu.. . nerden hatirladim simdi bu hikayeyi..

.bir hikaye daha geldi aklima;.yaz zamanlarinda okul tatil oldugunda kur'an kursuna giderdik.. pek oyle keyifle gittiginmde soylenemezdi hani.. nedense bir korku duyardim her seferinde.. sanki tanrinin evindeki en buyuk kabahatli ben misim gibi her an en buyuk cezalara captirilacakmisim gibi tedirgin bir sekilde hocanin soyledigi sozcukleri tekrarlar dururduk.. bazan hoca elindeki elektrik kablosundan yaptigi soba benzeri seyle vururdu da ellerimize.. iste o anda kabahat dedigim seyi yaptigimi dusunurdum.. cami avlusunda otururduk kursun baslangicinda ve bitisinde.. keyifli yaramazlik zamanlari bunlar olurdu cogu defa.. yine bir gun beklerken bir arkadas soyle uzun uzun bakarak bana 'senin burnun yamuk' dedi.. birden herkesin dikkatini cekti o cocugun soyledikleri ve herkes bana bakti ve 'aaaa hakkatten' dediler.. nasil kotu oludugumu anlatamam.. eve gittigimde direkt aynada burnuma bakmistim.. 'hayir' iste hersey normaldi.. bir terslik yoktu.. ama birseyi farketmistim.. insanlarin bir yuzleri var.. vucutlari var.. hani o zamana kadar biliyorsun bir sekilde ama ilk defa boyle bir gercekle karsilasinca insan bir tuhaf oluyor.. ve sunu soruyor kendine ne gerek var ki insanin boyle bir sekilde kaplanmasina.. hani ruhumuz var ya bizim, hani biz oyle insan oluyoruz ya.. sonra yasadikca ogreniyorsun ki insanin disi insanin ruhundan cok daha onemli.. ne kadar salakca degil mi? birde insan kendini bildigi gibi goruyor her zaman hic disaridan nasil gorundugune bakmiyor.. evet ya 'benim burnum egri'.. fakat ben aynaya her baktigimda bana duz geliyor aliskanliktan olsa gerek..

.bir hikaye daha; .yillardir kendime hep soruyorum.. 'ac' mi olmak lazim yoksa 'acgozlumu'.. oysa bugun gururla bu soruya soyle yanit veriyorum; 'ac' olmak lazim.. hani 'ac'ken insan kendini doyurabiliyor ve bundan da buyuk bir keyif alabilyor.. oysa 'ac gozlu' olunca insan bir turlu doymak bilmiyor, devamli istiyor.. isin kotu tarafida yenilenin icilenin bir keyfide olmuyor.. sadece yiyorsun.. aptallara mahsus bir davranis.. kendime adima boyle insanlardan hep uzak duruyorum.. her neyse cocuktuk yine.. sanirim yaz zamaniydi.. hani insan cocukken ac gozlumu oluyor nedir, oyun oynadigimiz bir sahipsiz bahce vardi.. her yaz zamani bahcedeki agaclarda tonlarca meyve olurdu.. daha cagla iken yenilen bu meyveler bir turlu bizi doyurmaz baska bahcelerdeki meyvelere goz dikerdik.. yine boyle bir gun Serkan'la (Serkan -Allah buyuk rahmetler versin- belki anlatmisimdir, bisiklet hikayesinde ki arkadasim) bir bahceye girmeye karar vermistik.. derdimiz elma almakti..ama tam biz elmalari almis bahceden cikarken bahcenin sahibine yakalanmistik.. nasil bir kosusturmaca, nasil hizli bir kacis.. ama sonunda olan olmustu ve biz yakalanmistik.. adamin Serkan'a vururken nasil bir sekilde oldugunu unutamam.. peki ya Serkan'in yuzunu unutabilir miyim saniyorsun..

.niye gozlerim bugulandi ama aklima bir hikaye daha geldi...cocukken biz sonbaharlarda hep camurla oynardik..yagmur yagdiktan sonra camurlarin uzerinde binbir turlu oyun icat ederdik.. mesala civi, mesala camur atmaca ama en cok camurdan kucuk heykeller ya da oyuncaklar yapmayi severdim.. iste ozamanlarda ellerimde bir bsuyunun oldugunu anlardim.. safca bir dusunce ama ne yapalim oyle dusunurdum.. yillar sonra bir radyo programinda eller hakkinda bir seyler anlatiyordum.. ellerin buyusunden anlamindan dem vuruyordum kendimce.. bir kadin dinleyici niye bu kadar abarttigimi sormustu telefonda.. ona butun bu cocuklugumda yaptiklarimi anlatmistim uzun uzadiya.. kadin buna cok sasirmisti yanlis hatirlamiyorsam.. bende kadina sasirdigi icin sasirmistim.. hala da oyle degilmi kendince bildigin bir seyin baskalarini sasirttigini gorunce sasirmiyormuyuz.. (pis ukalalik) bu olaylarin uzerinden yillar gectikten sonra bir gun evde bir seyler cizerken ev arkadasimi ziyarete gelen ibrahim abi beni bir seyler cizdigimi gorunceki hayretini hic unutmuyorum.. cizdigim abuk subuk tipleri gorunce bana 'sen tanrisin' demisti.. nasil bir utanc kaplamisti yuzumu 'aman abi sen ne yaptin demistim' kizarmis yuzumle.. 'oyle demisti, sen sadece onun sana gosterdiklerini cizebilirsin, yani onun sana gosterdiklerini' sonra sabaha kadar tasavvuf ve din felsefesi uzerine konusmustuk.. ama ne hikayeler anlatiyordu bana.. hayranlikla dinliyordum.. o gun bir suru sey birlesmisti.. o gune kadar kendi kendime ogrendiklerim, kitaplardan ogrendiklerim, insanlardan ogrendiklerim.. .tanrinin kocaman elleri vardir.. insan eli de tanrinin elinin bir parcasidir.. tanriya dokunmak istiyorsan insan eline dokunmak gerekir.. tanriya ulasmak istiyorsan insan kalbine dokunmak gerekir.. yillar once bir kedi yavrusuna uzatilan ellerimi hatirliyorumda simdi.. o an ki duygulari.. .

2006-05-30T04:10:00.000-07:00

Tamam arkadaşlar başlıyoruz... Figürasyonu dağıtın etrafa... Şeytan nerde?.. Tamam birader ne konuşacağını biliyor-sun!.. Başrolsün unutma, bütün yük senin üstünde, aman diyim!.. (Şeytan kitap okuyan gencin yanındaki yerini alır, elini cast ajansından gönderilen saf yüzlü gencin omzuna attığı anda, anlatımız başlar...) Selam genç, evet yanlış görmüyosun ben şeytanım... N’oldu lan dudağın mı uçukladı!... Ne tırsakmışın lan sen de!.. Bırak o kitabı şimdi de beni dinle... Mesaimin bitmesine az kaldı... Sana şöyle ayak üstü bişeyler söyleyip, aklını çelip gidicem... Daha fazla uzatmıyım, bak şimdi şu çıplak hatunu görüyo musun, işi bilen biri olsa hemen derdi: “Fahişe bu!..” Seviştiği adamlarda kekremsi bir tat bırakır, işinin ehlidir... Yanındaki karının ise bedeni değil ruhu fahişedir... Okuduğun o kitaptan bulacağın bir iki sözle tavlayamazsın onu... Gidicen direk “Canım seni istiyo bu akşam” diye kulağına fısıldıycan... Budur hacı olay, kasmıycaksın bunlara!.. Ama benim öğüdüm; ver üç beş kuruş, diğer karıya takıl... Paşalar gibi, kafan rahat etsin... Ne bakıyon lan mal mal yüzüme, tamam pezevengim kardeşim, bi şey demiyom... Gel bak anlaşırız para mühim değil!.. Mesaim bitiyo bak!.. Sen bilirsin valla, aha bitti mesaim hadi bana eyvallah... Oku sen daha, artis!.. (N’aptın birader, böyle miydi senaryo!.. Şeytan: Doğaçlama yaptım abi, iyi olmadı mı yani!.. )

2006-05-30T03:00:00.000-07:00

Şşşt Muarrem, usta yine ağlıyo lan... Çaktırmadan bak olum!.. Senin göz işi de kötü oldu be bilader. Usta uyduramadı doğru düzgün bişey!.. Ne artistin lan Fransa’dan ilk geldiğinde... Senin ordaki ustanda rakı içermiydi bakim ha!.. Gördüm lan ustanı, geçen Antalya’ya tatile geldiklerinde uğramışlardı buraya!.. Ustanın haline acıyıp, bi ‘İbiş’ siparişi verdiler. Bizim usta kalender adam emekli oldum, yoruldum yapmıyom artık diyip geri çevirdi. Seni de göstermedi... Gözün kopunca, eldeki uyduruk gözlerden biriyle değiştirdi ya, utandı... Emanete hıyanet etmiş gibi olmamak için; “Çırağım usta olup yanından ayrılınca ona verdim” dedi... İyi çocuksun lan Muarrem, hala iş yaparsın aslında... Hanımını kaybedince iyice çöktü bizim usta, yoksa var ya!.. Ha bak, şu arkadaki posteri hanımı çizmişti, sen bilmezsin!.. İyi zamanlardı, şehir şehir dolaşırdık... Hanımı çıraklığını yapardı ustanın aynı zamanda... Cem Karaca’nın bi şarkısı vardı... Bizim usta vantrilog ya, benim ağzımdan “Vayy tamirci çırağı, getir bakim 9-15 anahtarı...” diye dalga geçerdi Füsun ablayla... Füsun abla ölünce yeni çırak almadı zaten!.. Lan bana bak olum, yine nereye daldı gözün... Usta be, ben almıştım şu Fransız moruğun telofonunu, arayalım da adam gibi bi göz uyduralım şu çocuğa he mi!.. “Tamam, tamam arıyım sabah...” Büyüksün be usta!.. Hadi lan, Muarrem iyisin yine!..

2006-04-20T07:18:00.000-07:00

küçük sorular

sabahin ilk saatleri, günlerden kimbilir ne..'kimbilir ne' dediğime bakma sen.. daha dünmüş gibi hatirladigim seyler bunlar...insanin yüzüne bir gülme oturunca..yüzsüz bir misafir gibi kalkmak bilmiyor...zaten gitmesin degil mi?...mi ekini koyarak bir soru soruyorum..cevaplamak zorunda birakiyorum seni....aslinda cevabini bildigin sorulari sormak gibisi yokinsanlara..simdi sen 'evet' diye cevaplayacaksin..bense evet gitmesin diye uzatarakkendime uzun cümleler kurmanin eziyetini yapacagim...ama olsun sen sadece evet de..gerisini ben tamamlariim..ama istersen evet gitmesin de,sen tamamla cümleyi...bense o zaman evet gitmesin yüzümüzeoturan ansizin gülümseme diyerek cümleyi biraz daha uzatayim..oysa sende soyleyebilirsin evet gitmesin yüzümüzeansizin oturan cümle diyerek uzun bir sekildede soyleyebilirsin....bense o zaman sadece uzatarak dimiiiiiiii diyeyim..gülelim biraz daha...boylece yüzümüze ansizin oturan gülümseme birazdabizim istegimizle kalsin...sabahin erken saatleriydi diyordum degil mi?..bak yine cevabini bildigim soruyu sordum..evet mi diyeceksi yoksa evet sabahin erken saatleriydidiyordun mu diyeceksin diye..farzedelim ki sen evet sabahin erken saatleriydidiyordun demis ol...binse o zaman aman sende her zaman laflari agzimatikiyorsun boyle diyeyim...insanin yüzüne ansizin gelen tebessüm geldi simdi de..hafif hinzir bir sekilde bakiyorum..tebessümde ilginçi birsey..gülmek gibi degil, kahkaha gibi degil..bir acaip birsey öyle degil mi....bu sefer sadece evet demis ol..bende sadece evet demis olayim...haa ne diyordum evet sabahin erken saatleriydihafif bir yagmur yagiyordu..soguktu hava bir ayagim sizliyordu..yürürken..ayagima bakiyordum..gökyüzüne bakiyordum..
yinede hayat güzel diyordum...hayat gerçekten çok güzel...canimmm diyordun..m\'leri fazla uzatma diyordum..lambalari sondürürken..sokaklar karanlik olmali diyordum..yürürken daha iyi oluyor ay isigi..onayliyormuydun bunu bilmiyorum ama..labalari sondurmeye devam ediyordum..bu yüzden senden önde yürüyor...sokak lambalarini sondurup tekrar yania geliyordum...bir yandanda anlatmaya devam ediyordum...evet sabahin erken saatleriydi, halil abiyedur süpürme dedim..saskinca yüzüme bakti...süpürme dedim bugün sokaklaridün aksam birlikte yürüdük bu sokaklardan..anlar kalmis..bak..görmüyor musun...biliyor musun dedi halil abi...dün manyagin biri aksam tümsokak lambalarini söndürmüs bütün kent karanliktakalmis ...ne manyaklar var dedi ardindan kafasini sallarken...

bir ayagim sizlarken bir gözüm gökyüzünde..yinede hayat güzel diyordum...hayat gerçekten çok güzel...canimmm diyordun..m'leri fazla uzatma diyordum..lambalari sondürürken..sokaklar karanlik olmali diyordum..yürürken daha iyi oluyor ay isigi..onayliyormuydun bunu bilmiyorum ama..labalari sondurmeye devam ediyordum..bu yüzden senden önde yürüyor...sokak lambalarini sondurup tekrar yania geliyordum...bir yandanda anlatmaya devam ediyordum...evet sabahin erken saatleriydi, halil abiyedur süpürme dedim..saskinca yüzüme bakti...süpürme dedim bugün sokaklaridün aksam birlikte yürüdük bu sokaklardan..anlar kalmis..bak..görmüyor musun...biliyor musun dedi halil abi...dün manyagin biri aksam tümsokak lambalarini söndürmüs bütün kent karanliktakalmis ...ne manyaklar var dedi ardindan kafasini sallarken....

2005-11-11T10:27:00.000-08:00

gri bulutlar..
güldüm, gülüyorum işte duyduklarım karşısında yapabileceğim pek bir şey kalmıyor...anlatacaklarını dinlemek istiyorum..kulağım sende.. hadi anlat bakalım...yarınımı bekliyosun neden?bugünü ne zaman hallettik ki yarını bekliyorsun..soru sorduğum icin affet beni..anlamak istiyorum sadece..bu gri bulutlari anlamlandırmak istiyorum..nedense bunu senin sözlerinle yapabileceğimi sanıyorum..saçmalık bu öyle degil mi?..kocaman bir saçmalık senin gibi suskun birisinden cevap beklemek...dilsizsin..sadece bana karşı..hadi tanrının cezası bir kerecikte benimle konuş..ben de merakımdan kurtulayım..insanları ağız dolusu güldürken anlattığın şeyleri ben de duyayım..yine susuyorsun..ben bir kez daha sormayacağım..belki de kötü davranacağım artık sana..belki de zor kullanacağım...o güzel ağzından bir şeyler duyabilmek için...ne zamandı, yillar önce değilmiş gibi geliyor..sanki dün gibi.. tanrım nasıl bu kadar zavalli bir hal aldi belleğim..sen mi beni bu hale getirdin..evet, sen getirdin beni bu hale..bak!.. nasilda sinirlendiriyorsun beni, bu suskunl halinle...affet beni, sana vurduğum için...inan ki sadece senden birkaç sözcük duyabilmek içindi...sadece gri bulutları renklendirmekti niyetim..

2005-11-11T10:09:00.000-08:00

küçük hikayeler yazıyorum...
Neden susuyorum?.. Neden sağır çığlıklara dönüşüyor tüm kelimeler senin yanında?.. Ve neden bakamıyorum gözlerine?.. Neden kör oluyor her defasında, gözlerini görmek için sana baktığı an gözlerim?.. Ve söyle, neden okşayamıyorum saçlarını?.. Saçlarına dokunduğu an neden yok oluyor bir anda parmaklarım?.. Neden gittin?.. Ve ben hangi sensiz kentin sokaklarında arıyorum şimdi seni?.. Senin yanına gelmek, gittiğin her yanı örümcek ağlarıyla kaplı o eski, ölgün kentte seni bulmak, seninle konuşmak için binmiştim oysa o gün otobüse... Seni bulmalı ve konuşmalıydım seninle... Çünkü biliyordum, örümceğe dönüşmüştü gittiğin o eski, ölgün kentteki tüm insanlar... Her köşesine ağlar örmüşlerdi gittiğin kentin... Ve şimdi senin ördükleri bu tuzaklardan birine düşmeni bekliyorlardı saklandıkları evlerinde sinsice: Karınlarını doyurmak; 'güç'lerinin eksilmemesini sağlamak için... Ve neden kaçtım yine seninle konuşmaktan?.. Hangi sensiz kentte indim otobüsten?.. Ve neden sevişiyorum şimdi bu sensiz kentte, otobüste yanımda oturan o yeşil gözlü kızla?.. Ve neden dün sabah yolda gördüğüm o sarı saçlı kız için bir öykü yazıyorum şimdi?.. Ve kendimi en son ne zaman öldürdüm; ne zaman yaktım şimdiye kadar çizdiğim tüm karikatürleri?..